Կապար բույս

Արևելքի կապարը

Կապար (լատ.՝ Capparis spinosa), կապարազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։ Բազմամյա թուփ է (հազվադեպ՝ ծառ)։ Կարող է ունենալ փշեր։ Հայտնի է 250-300 տեսակ, որոնք աճում են հիմնականում արևադարձային և մերձարևադարձային գոտիների չորային շրջաններում։ Ծննդավայը միջերկրածովյան տարածաշրջանն է։ Աճում է Հայաստանում, Եվրոպայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Հյուսիսային Ամերիկայում, Հնդկաստանում, Միջին Ասիայում։ Տարածված է հատկապես Երևանում, Արցախի հարավային շրջաններում: Օգտագործվում է կերակրի մեջ, ունի բուժիչ–ամրապնդող հատկություններ։

  • Բուժական նպատակներով, ըստ Մխիթար Հերացու՝ հայ միջնադարյան բժշկության մեջ կապարի չոր արմատների թուրմը օգտագործում են լյարդի, ստամոքսի հիվանդությունների և շաքարախտի բուժման համար: Հունական ժողովրդական բժշկության մեջ կապարի արմատներից և մատաղ ճյուղերից պատրաստված թուրմն էլ օգտագործում են ռևմատիզմի դեմ։ Իսկ Դաղստանում բուժման նպատակով արմատների թարմ կեղևը դնում են թարախոտ վերքերի վրա:
  • Սննդի մեջ օգտագործվում են առանց փշերի տեսակները: Կոկոնները, պտուղները և ընձյուղները թթու են դնում քացախով և աղով: Օգտագործվում է որպես համեմունք տարբեր ճաշատեսակների հետ։ Հասունացած պտուղներն ուտում են նաև հում վիճակում։
  • Հին կտակարանում կապարն հիշատակվում է որպես ցանկության խորհրդանիշ:

Պիտի ծաղկի նշենին, ու մորեխը պիտի բազմանայ, կապարը պիտի տարածուի, որովհետև մարդը գնաց իր յաւիտենական տունը. հրապարակներում պիտի բոլորուեն նրա շուրջը լացուկոծ անողները։ (Արևելահայերեն, Ժողովող 12-5

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s